CZĘŚĆ 11
Kang Dan-i, 37 lat.
Ile razy się już całowałaś? Mnóstwo.
To był tylko mały całus.
Jakby para ust zderzyła się ze sobą.
Czemu mnie to tak zawstydziło?
Jestem dorosła.
Zachowam się dojrzale. Nic się nie stało.
Jestem starsza. Będę dojrzalsza.
Nasze usta po prostu się zetknęły.
W ten sposób.
Dzięki.
Chyba miałaś wczoraj ciekawą noc.
Nie, to...
Zazdroszczę. Całowałaś się?
Nie, to był tylko mały...
Po prostu nasze usta delikatnie się zetknęły.
Wielka sprawa.
Nie pamiętam, kiedy jakiś facet był tak blisko mnie.
Jeśli jakiś się zbliży, nie puszczę go.
Jest młodszy?
Mówiłaś, że jesteś starsza.
To znajomy, który jest dla mnie jak młodszy brat.
Czyli jest młodszy.
Boże, zazdroszczę ci.
Młodszy facet cię pocałował.
Jestem taka zazdrosna!
Naprawdę się cieszę.
Dziękuję.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Nie słyszała, nie?
Na pewno nie.
Masz złudne nadzieje, kumpelo.
Na pewno słyszała.
Rany.
Dzień dobry.
- Witam. - Panie Cha. Cześć, Hoon.
Słuchaj. Dan-i z zespołu wsparcia
wczoraj całowała się z facetem.
To jakiś jej młodszy znajomy.
Skąd wiesz?
Gadała o tym do siebie w toalecie.
„Nic się nie stało. Będę dojrzalsza”. Wszystko słyszałam.
Nadąża za trendami, nie?
Kobiety lubią teraz młodszych facetów.
Wyszłaś bez śniadania.
I co cię to obchodzi?
Boli mnie, że ukochana kobieta źle się odżywia.
Nie cwaniakuj.
Pozwoliłam ci na to, bo mnie zamurowało.
Dlaczego? Tak ci się podobało?
Życie ci nie miłe?
Dan-i!
Czemu nie odpowiadasz?
Tak, panie Cha.
Co do wczoraj,
było miło.
Poukładaj tu, proszę.
Szaleństwo!
Co, u licha?
PREZES KIM JAE-MIN
Proszę.
Panie Kim.
Na pewno jest pan ciekawy odnośnie umowy z Giorgio Bertossim.
Próbowałam się z nim umówić,
ale jego agencja wciąż mi nie odpowiedziała.
Wyrolowali nas trzy lata temu.
Dokładnie. Dlatego pociągnęłam za kilka sznurków
i odkryłam, że w tym tygodniu będzie w Korei.
Zostanie na tydzień.
Odezwałam się do niego na koncie społecznościowym.
Zdziwił się, że wiem o podróży.
Sama się czasami zadziwiam.
Tak czy inaczej, umówiłam się z nim na spotkanie.
- Panie Kim. - Tak?
To świetnie.
Oby tym razem udało się podpisać umowę.
Przy okazji,
proszę przyszyć guzik.
- Guzik? - Na ręce.
Racja.
Słuchał mnie pan?
Tak. Jak zawsze można na panią liczyć.
Proszę.
- Pani Go. - O co chodzi?
O Twój świat.
Napisałam przeprosiny w związku z naklejkami.
PRZEPROSINY NAZWISKO: OH JI-YUL
Przeprosiny od Oh Ji-yul,
młodszej redaktorki w dziale rozwoju.
Nie przemyślałam dołączenia do firmy.
Przyjęłam ofertę, bo innej nie miałam.
To brzmi...
niezbyt formalnie.
Naprawdę nie mam słów.
Rzadko czytam książki.
Kiedy zaproponowano mi tę pracę,
uznałam, że będzie nudna.
I wciąż mnie nie ciekawi. Praca to tylko praca.
Płaca jest niska, bonusy naprawdę średnie,
a pracy mnóstwo.
Nie powinienem był zatrudniać kogoś tylko na podstawie wykształcenia.
Z tą dziewczyną będzie ciężko.
To nie wszystko.
Przełożona, pani Song, nie chciała mnie szkolić.
Od razu chciałam odejść.
Ale coś się stało.
Miałam słuchać wytycznych i spróbowałam.
Pewnego dnia pani Song
poprosiła mnie o biografię autora Twojego świata.
Redaktorka, a nie zna wytycznych?
Omyłkowo pominęłam słowo „fizyk”.
Naprawdę myślałam, że to nic takiego.
Bardzo się pomyliłam.
Inni, w tym pani Song, harowali
nad Twoim światem od ponad roku,
a mój błąd zmusił ich do naklejek,
które obniżyły jego wartość.
Przykro mi, bo zniweczyłam pracę wielu osób.
Teraz będę pracować ze skupieniem
i chcę uczyć się od doświadczonych kolegów.
Jestem gotowa.
Napisałam to z głębi serca
i liczę na przebaczenie.
Chcę naprawdę pomagać zespołowi.
Zrobię, co w mojej mocy.
Wszyscy słyszeli. Chodź.
- Dobre, ale... - Tak?
Tu brakuje spacji.
Te słowa są niepotrzebne.
Te nie pasują do oficjalnych listów.
- Jasne. - Dobrze.
Cały list brzmi nieformalnie.
Powinniśmy ją zwolnić, nie szkolić.
- Zawsze umiałaś wszystko? - Nie porównuj nas.
Nie rugaj jej ciągle,
tylko naucz pracy.
Jest naszym pracownikiem.
Użyj metody kija i marchewki. Pochwal ją czasem.
Poklep po plecach i zabierz na lunch.
Dlatego...
się w tobie zadurzyłam.
Chodź.
Hae-rin.
Zastanów się.
Czemu jesteś taki słodki?
Wolałabym dostać...
Przestań ciągle płakać,
bo przestaniemy się przyjaźnić.
Nie umawiaj się z nikim.
Nie wtrącaj się.
Obiecałeś,
że poczekasz, aż kogoś znajdę.
To potrwa, nim o tobie zapomnę.
Dan-i, to umowa z panem Ji Seo-junem.
Zrób kopię i wyślij ją do zespołu wsparcia biznesowego.
Nie ma problemu.
NAZWISKO: JI SEO-JUN DATA URODZENIA: 23.04.1991
Co?
Seo-jun ma urodziny 23 kwietnia?
To może
czytałeś 23 kwietnia Kang Byeong-juna?
- To znana książka. - Co powiesz na to?
Tajemnica tytułu
23 kwietnia.
SKŁADNIKI DO SPAGHETTI
POMIDORY, GRZYBY, CEBULA, SOS, SPAGHETTI, BOCZEK
Świetnie.
Chwila.
Jutro zrobię na obiad tteokbokki.
SKŁADNIKI NA TTEOKBOKKI
CIASTO RYŻOWE, PASTA CHILLI, SOS SOJOWY, CEBULKI
Mam w domu pastę z chilli.
Notatniki dla gości byłyby za drogie,
więc może zakładki?
Dobry pomysł.
Co myślisz o tych? To sprasowane kwiaty.
- Ładne. - Prawda?
Też taką chcę.
EUN-HO
Robię spaghetti. Wracaj szybko.
DAN-I
Jest piątek, twoja siostra ma randkę.
Mam dość słowa „siostra”.
Znów spotkała się z Ji Seo-junem?
Co do kawiarni, gdzie odbędzie się wydarzenie...
Może udekorujemy ją małymi żaróweczkami?
Dobre.
Zamówimy coś do jedzenia?
Jasne.
- Dobry plan. - Zamówmy coś.
- Czekaj. - Przynieś menu.
- Wybierz. - Co bierzemy?
Co wziąć?
- Jokbal wygląda dobrze. - Zamówmy go.
Tak?
Pani Go, chce pani coś do jedzenia?
Nie, dziękuję. Jadę do domu.
Dobrze.
Po co ją pytasz?
Idzie do domu.
I dobrze.
Ma dwie córki.
- Kto zamawiał jokbal? - Tutaj.
- Zapłacę. - Nie trzeba.
Proszę położyć tutaj.
- Jedna duża porcja jokbal? - Tak.
Naprawdę pyszne.
Żona robi je od zera.
W knajpach sprzedają przetworzone.
Są słabe.
- Byłaś mężatką? - Nie.
Zrobiliśmy tylko zdjęcia.
Ustaliliśmy datę, ale ktoś uciekł.
- Ten drań? - Nie, ja.
88 NOCNYCH PRZEKĄSEK
Wygląda pysznie, czyż nie?
Zamawiacie pierwszy raz, prawda?
Spróbujcie,
a zamówicie ponownie.
Dla was dam więcej.
Zapłacę.
- Można kartą? - Jasne.
W porządku.
Dziękuję. Zapraszam do naszej restauracji.
Jest za rogiem
na skrzyżowaniu ze sklepem z kanapkami...
Ten gość...
Jest żonaty?
Wciąż się zastanawiam.
Czasami myślę,
że wpadnę na niego na ulicy.
Jeśli na niego wpadnę,
to znaczy, że jesteśmy sobie przeznaczeni.
Pani karta.
Dzięki, Dan-i.
- Smacznego. - Dziękuję.
To był on, prawda?
To on.
Nie wiem, o kim mówisz.
Nie znam go.
Dziękuję, pani Go.
Zjemy i wracamy do pracy.
Dobrze.
To on.
Widziałaś, że to on.
Rany.
WYDAWNICTWO GYEOROO
88 NOCNYCH PRZEKĄSEK
Yu-seon.
Kopę lat. Co u ciebie?
Nie widzisz?
Wyglądasz pięknie i elegancko.
Nie jesteś maklerem?
Odszedłeś?
Tak, to nie było dla mnie.
Nie dostawałem awansu.
Miałem sklep, ale splajtował.
Dopiero staję na nogi.
Masz męża?
Tak.
Mam.
Rozumiem.
Obawiałam się, że będziesz panną.
Masz dzieci?
Ja mam już trójkę.
Chłopców.
Odwiedź moją knajpę.
Byłem ciekaw, co u ciebie.
Widzę, że w porządku.
Jadę.
Mogłam nic nie mówić.
Racja.
Pamiętasz, co powiedziała?
Że jeśli znów się spotkają, to są sobie przeznaczeni.
Wciąż coś do niego czuje.
Żałuje, bo odwołała wesele.
W taki dzień
ktoś musi ją pocieszyć.
Ciekawe, czy ma jakichś znajomych.
Teraz to jeszcze smutniejsze.
Może zabierzemy to do jej mieszkania?
- Nie wpuści nas. - Myślisz?
Zjedzmy. Jestem głodna.
Takie jest życie.
AHN JEONG-HUN GO YU-SEON
Dobrze. Układa ci się.
Po co cię spotkałam?
JI SEO-JUN
Co tam? Jest sobota.
Cały weekend muszę pracować.
Ja sprzątam mieszkanie.
Nie unikaj go, Dan-i.
Otworzę drzwi Eun-ho
i zachowam się jak siostra.
Nie podobasz mi się, Eun-ho.
Nie jesteś dla mnie mężczyzną.
Spadaj, jasne?
Nie jesteś dla mnie mężczyzną.
Rety. Co ja mu powiem?
Dan-i.
Wyszła?
Co ty robisz?
Chodź. Posprzątamy dom.
Nie jesteś dla mnie mężczyzną, Eun-ho.
Nie podobasz mi się.
Nie jesteś dla mnie mężczyzną.
Odkurzasz tylko na widoku.
Trzeba wyczyścić każdy zakamarek.
Ale jesteś silna, moja Dan-i.
Sama podniosłaś kanapę.
Przestaw też lodówkę, moja Dan-i.
Jak śmiesz! Nie mów tak do mnie.
Masz przestać.
Jak inaczej mam mówić do kobiety, którą lubię?
Ty mały...
Jestem silniejszy. Pozwalałem ci mnie bić,
ale może będziesz milsza, moja Dan-i?
To nie bolało ani trochę. Masz nogi jak z waty cukrowej.
Dokończ i posprzątaj łazienkę.
Powiedz: „Eun-ho, posprzątaj łazienkę, proszę”.
Wtedy posprzątam kuchnię i łazienkę.
Za mało dostałeś?
To wcale nie boli.
Ani trochę.
A to?
Mogłeś się nie rzucać.
Bijesz mnie, a ja wciąż cię lubię.
Widzę się w twoich oczach.
Jesteś czerwony na twarzy.
Jestem szczęśliwy.
Nie rumienię się.
Naklej sobie plaster.
Widzi się w moich oczach?
Wariat.
Wciąż się rumienię.
Tak samo jak on.
Weź się w garść, Dan-i.
Nie jesteś dla mnie mężczyzną, Eun-ho.
Daj mi to.
Tak to robi facet.
Idealnie umyty. Trzeba się postarać.
Widzisz? Widać żyły.
Dotknij moich mięśni.
Jestem męski?
- Mocniej. - Postaraj się.
To jest przypalone.
Co robiłaś wczoraj z Seo-junem?
Możecie się spotykać.
Nie martw się o mnie.
Teraz gadam do siebie.
Ale na pewno się martwisz.
Mimo że ci zabroniłem.
Idź posprzątaj łazienkę.
Nie.
Idź do łazienki.
Nie odepchniesz mnie.
Słodka jesteś, Dan-i.
Przestań, bo znów cię pocałuję.
Przestaniesz?
Posprzątam łazienkę.
Zamierzałem.
Dan-i jest taka słodka.
Nawet gdy mnie bije
i gapi się na mnie.
KANG DAN-I
I kiedy przeklina.
Wszystko jest słodkie.
Ona jest słodka.
Masz mnie za chłopca
I nikogo więcej
Mówisz, że jestem słodki
Lecz dla mnie jesteś kobietą
Rany.
„Kapyong”?
Co on tam robił?
Wychodzę.
Dokąd?
W środku sprzątania?
Odkurz nasze pokoje.
Umyj podłogę
i wyciągnij pranie.
- I umyj strych. - Dokąd idziesz?
Spotkam się z Seo-junem.
Jest weekend, mamy randkę.
Widzieliście się wczoraj.
Dan-i.
Nie będę sprzątał.
Cześć, Geum-bi.
Nic nie spałeś?
Nie.
Chciałem położyć się, jak skończę.
Czemu naszło cię na spacer z Geum-bim?
Chciałam z nim pospacerować.
Jest weekend. Też odpocznij.
Cały dzień sprzątasz.
Wolę mieć zajęcie, niż leżeć bez celu.
Wrócisz za godzinę?
Wtedy cię nie obudzę.
Prześpij się i zadzwoń.
Przyprowadzę go wieczorem.
Wezmę smycz.
Chodźmy.
No chodź.
Po co mówiłem o sprzątaniu?
Cholera.
Chodź.
SONG HAE-RIN
Pani Song.
Podoba mi się pana projekt.
Porozmawiajmy w poniedziałek.
Nie trzeba nic zmieniać. Użyjemy tego.
Jako główny redaktor chciałabym zasugerować...
Chwila.
Jest weekend.
To pan wysłał mi e-maila.
- Mogła go pani odebrać w poniedziałek. - Nie. Umierałam z ciekawości.
Nie do wiary.
Gdzie pani jest?
Znów w mojej okolicy?
Jest pani dziwna.
Co tu panią ciągnie?
Może pan wyjść?
Poprawimy go, by był już gotowy na poniedziałek.
Powinna go założyć. Pasuje jej.
Przynajmniej go nie oddała.
Coś ci powiem, Seo-jun.
Pocałowałem Dan-i.
Ona mnie lubi.
Może jest teraz z tobą, ale lubi mnie.
Gówniarzu.
Rany.
PIERWSZA WYPŁATA PREZENT DLA JAE-HUI I EUN-HO
Po co to zapisywać?
Męska koszula?
To prezent dla mnie.
Zapomniała mi go dać.
SONG HAE-RIN
Seo-jun wysłał mi projekt okładki.
Nie trzeba nic poprawiać.
SONG HAE-RIN
Spotkam się z nim teraz w kawiarni.
Jeśli spodoba się tobie i pani Yu,
możemy drukować.
Spotkam się z Seo-junem.
Jest weekend, mamy randkę.
EUN-HO
Zaczekaj. Dostałam SMS-a.
Jestem głodny.
I co z tego?
Mam randkę z Seo-junem.
Prawda?
Prawda, Geum-bi?
DRODZY NIEZNAJOMI
Rany.
Dlaczego usiadł pan obok?
Żebym widział ekran.
Mam kilka pytań.
Rzucono panią, bo jest pani pracoholiczką?
Czy wciąż pani pracuje, bo panią rzucono?
Wie pani co?
Lubię się z panią droczyć.
Proszę patrzeć w ekran.
Dobrze.
EUN-HO
Ugotuję tteokbokki. Wracaj szybko.
Chyba zwariował.
Wie, że jestem z Seo-junem.
Idziemy na lunch, Geum-bi?
Co chcesz zjeść?
Chodź.
Chwila.
Nie mam portfela.
Gapa ze mnie.
Rany.
EUN-HO
Seo-jun jest teraz z Hae-rin
w kawiarni niedaleko. Chcesz wiedzieć gdzie?
Co teraz?
Co za natręt. Jak się dowiedział?
Zdziwiłam się,
bo zrobił pan okładkę, która trafi do młodzieży,
ale jest też elegancka.
Jedno mnie martwi.
Chcę zainteresować ludzi,
ale trzeba myśleć o fanach pani Yu.
Co pan myśli o...
Chyba nie spał.
Projekt mi się podoba,
ale pomyślmy o fanach pani Yu
i zróbmy ciemniejszy środek,
by się nie wyróżniał.
Dobra robota.
Cieszę się, że poprosiłam pana o projekt.
Świetny z pana partner.
Szacunek, panie Ji.
Zaczekaj.
Cześć. Ty musisz być Geum-bi.
Jak randka?
Nie czekasz w kawiarni?
Hae-rin zaraz wyjdzie.
- Droczysz się? - Po co kłamałaś?
Znam cię.
Nie lubisz Seo-juna,
tylko tęsknisz za randkowaniem.
Nie byłaś z nim wczoraj?
Czemu ze mną nie chcesz?
Naprawdę nie wiesz?
- Nie. - No to...
powiem ci.
- Bo jesteś rozwódką? - Nie.
Na randki mogę chodzić.
Będę z kimś, kto będzie odpowiedni.
Dostałam drugą szansę. Nie chcę jej zmarnować.
Zrobię to, co zawsze chciałam.
Dobrze, wysłucham cię.
Śmiało, powiedz mi,
dlaczego ci nie pasuję.
- Po pierwsze. - Dobra.
Nie jesteś w moim typie.
Ja?
Bzdura, kobiety mnie lubią.
Żartujesz? Co mi po przystojniaku?
Nie gasisz światła w łazience
i masz wiele obsesji.
Denerwujesz się, gdy coś nie leży na swoim miejscu.
Jesteś wrażliwy na zimno,
ale chodzisz w lekkiej kurtce, a ja się martwię.
Jesteś wymagający.
Zmienię się.
Po drugie.
Nie możemy się spotykać, bo za dobrze się znamy.
Poznaliśmy się 20 lat temu.
Znamy się na wylot.
Randki nie będą ciekawe.
Co ty gadasz?
Zawsze dobrze się bawimy.
Dziś sprzątaliśmy, ale było fajnie.
Nawet tteokbokki dało nam frajdę.
- Po trzecie. - Śmiało.
Wiesz, jak płytkie bywają takie związki?
Ludzie wiele obiecują, ale to na nic.
Miłość się wypala.
Zrywałeś z kimś kilka razy.
Bo to nie byłaś ty.
Zawsze to wiedziałem.
A jeśli zerwiemy?
Na kim będę polegać?
Jesteś jedyną osobą,
której całkowicie ufam.
Widzisz?
Nawet teraz wyznajesz mi miłość.
Jestem twoim numerem jeden.
Nie zerwiemy. Na zawsze będziemy razem.
Mówisz, jakbyś mnie lubiła.
Wydaje mi się,
że potrzebujesz trochę czasu.
Nie o to mi chodzi.
Odprowadzę psa Seo-junowi.
Muszę się z nim spotkać w sprawie projektu.
Jest z Hae-rin. Pójdę do nich.
Zjedz, póki gorące.
Do później.
Chodź.
Ile spałam?
Odpłynęłam.
Przejrzałem projekt
i zgadzam się z Hae-rin.
Resztę zostawię wam.
Sprawdzę końcową wersję.
Przyprowadziłem Geum-biego. Właściciel wie.
Cha Eun-ho.
Eun-ho tu był?
Skąd wiedział?
Jakiego Geum-biego?
Geum-bi?
- Wstał pan. - Tak.
Odpłynąłem.
Spał pan całą godzinę.
Ramię mnie boli.
Było mnie obudzić.
Też zasnęłam.
Kim jest Geum-bi?
To mój pies.
Czemu pani pyta...
Geum-bi?
Dan-i tu była?
Niby dlaczego?
Była z nim na spacerze.
Pan Cha go przyprowadził.
Rozumiem. Mieszkają razem...
Słucham?
To znaczy, w tej samej okolicy.
Dan-i mieszka niedaleko.
Pewnie się spotkali.
Myśli pan,
że Dan-i wpadła na Eun-ho i zostawiła mu Geum-biego?
Ja nic nie wiem.
Wszystko pani opisała.
To od pana Cha.
Rozumiem. Mieszkają razem...
Słucham?
Rozumiem.
Chodziło mu tylko o tę samą dzielnicę.
Ale czemu Dan-i dała Eun-ho psa?
Tak dobrze się znają?
- Hae-rin. - Eun-ho.
- Pracowałaś cały weekend? - Jasne.
Nawet pracoholicy muszą odpoczywać.
To ta koszula.
Twoja koszula...
Koszula?
To prezent. Co z nią?
Pasuje ci.
Też mi się podoba.
Chodźmy do środka.
Chodź.
Wszystkie są dobre.
Lepiej sprawdźmy...
Dzień dobry, pani Go.
- Coś dzisiaj jest? - Pięknie pani wygląda.
Dzień dobry.
Sprawdzamy miejsca na odczyt książki.
Mamy trzy opcje.
To nie.
Był tam odczyt pisarza Kima.
Mają wspólne toalety.
- Skreślone. - Tak.
Wiesz, co kupić pani Yu, Dan-i?
Tak, jedwabny szal.
Dobrze. Będzie jej pasował.
Mogę kupić prezenty na cały miesiąc.
Pisarz Choi lubi gotować.
Może dostać zastawę.
Pisarz Oh lubi wyjątkowe prezenty.
Oczywiście.
Coś jeszcze?
Nie.
Pięknie pani wygląda.
Jeśli potrzebuje pani towarzystwa,
pani Seo i ja jesteśmy do dyspozycji.
Proszę zadzwonić.
I jeszcze...
to...
88 NOCNYCH PRZEKĄSEK
Nie chcę tego.
Powiedziała mi coś pani, kiedy byłyśmy u pani.
To był koniec.
Mogłam kopnąć go w jaja.
Daj mu kopa teraz.
Pójdziecie ze mną?
- Tak! - Pójdziemy.
Powiedziała pani,
że powinnam mówić szczerze.
To pani słowa.
I że mi pani pomoże.
Ja też mogę pani pomóc.
88 NOCNYCH PRZEKĄSEK
Pisarz Choi.
Zastawa dla pana Choi.
ZASTAWA DLA DWÓCH OSÓB
Ładna.
Kupię ją.
Idzie do koszyka.
A teraz...
Co kupić panu Oh?
Coś wyjątkowego.
Ten szal będzie pasować pani Yu.
DRODZY NIEZNAJOMI
Taka, jak chciałam.
DRODZY NIEZNAJOMI
Taka,
jak chcieliśmy.
DRODZY NIEZNAJOMI YU MYEONG-SUK
Słyszałam, że przychodzisz, gdy wychodzi twoja książka.
Myślałem, że to przypadek,
ale przyszłaś do mnie.
To nawet lepiej.
Nie dzwoniłaś. Pewnie byłaś zajęta.
Też byłem zajęty.
Okładka jest piękna.
Dobra robota.
I wzajemnie.
Może coś zjemy?
Chodźmy.
Rany, pyszne.
Miałem na to ochotę.
Chciałem tu wrócić, kiedy będziesz miała czas.
Myślałem, że zobaczymy się dopiero na odczycie.
Szczerze mówiąc,
nie chciałam dzwonić.
Seo-jun.
Widzieliśmy się ostatnio dwa tygodnie temu.
Jak było?
Chcę widywać cię częściej.
Ale nie było źle, prawda?
Kiedy mam dużo pracy, zapominam o wszystkim innym.
Gdy dostaję rękopis,
myślę tylko o książce.
- Jestem straszny. - Nie.
Seo-jun.
Myślę...
że powinniśmy to zakończyć.
Zamiast być parą na co dzień,
spotykajmy się czasem,
by coś zjeść i pogadać o książkach.
Ten związek nie powinien iść dalej.
Pozostaniemy znajomymi z sąsiedztwa.
Praca nam przeszkodziła, więc spotykaliśmy się rzadziej,
ale z przyjemnością
jeździłam z tobą do pracy i do domu.
Miało nie być żadnych zobowiązań.
Tak było łatwiej.
Gdybyś nie czuła presji,
próbowałbym bardziej.
Lubię cię. Jesteś prawdziwa i niewinna.
Przepraszam.
To nie twoja wina.
Nie miej wyrzutów.
Zróbmy inaczej.
Zegnijmy róg tej strony.
Czasami jest tak,
że chcemy zrobić sobie przerwę od książki.
Zaginamy więc jej róg,
by wrócić do niej później.
Zróbmy tak.
Zaznaczymy tę stronę.
Wrócimy do tego,
kiedy będziesz chciała.
Do tego czasu
obiecaj, że będziemy chodzić razem na udon.
W porządku?
Jasne.
Jedzmy, nim wystygnie.
DRODZY NIEZNAJOMI KONCERT Z KSIĄŻKĄ
Jak wygląda?
DRODZY NIEZNAJOMI KONCERT Z KSIĄŻKĄ
- Za wysoko. - Obniżyć?
- Trochę. - Teraz?
- Dobrze. - Super.
- Szpilka. - Proszę.
Pani Seo powinna już być.
Ma seminarium z marketingu.
Przyjedzie po nim.
Zaraz powinna być.
Inne zespoły nie przychodzą?
Zazwyczaj nie.
Tylko pani Go przyjdzie.
Prezes Kim i pan Bong mają spotkanie z prasą.
Co zabawne, kupujemy im posiłki,
a oni nie piszą artykułów.
Nie wiem, po co prezes Kim z nimi rozmawia.
Popraw tam.
Gdzie jesteś?
Dan-i.
Coś mi wypadło.
Miałam wypadek po drodze.
Wypadek? Nic ci nie jest?
Nie do końca.
Po prostu coś się stało.
Przykro mi, ale nie dotrę
na wydarzenie.
Ale co się stało?
Potrzebujemy cię!
Dobrze, że nic ci nie jest,
ale co się stało?
Nieważne.
Mam już dość kłamstw.
Nikomu o tym nie mów.
Nie było wypadku.
Moje dziecko jest chore.
Seminarium skończyło się wcześniej,
ale zadzwonił jego nauczyciel.
Miał wysoką gorączkę.
Pojechałam do szpitala. Ledwo mógł otworzyć oczy.
Zawsze tak jest.
Albo choroba syna,
albo impreza rodzinna.
Gdy jest jakaś uroczystość,
zawsze kłamię. Robię tak cały czas.
A pan Bong?
Ma spotkanie z prasą.
Kiedy coś się dzieje, nikt nie dzwoni do ojca.
Zawsze do mamy.
Do mnie.
Nie przyjadę.
Nie zostawię syna.
Rozumiem.
Powiedz innym, że miałam wypadek.
Nikomu o tym nie mów.
Od tego są przyjaciele.
Jasne, nikomu nie powiem.
Możesz mi ufać, kumpelo.
Tak, dziękuję.
Jeszcze jedno.
Przekierowałam telefony do ciebie,
gdyby coś się stało.
Oczywiście.
Jakoś sobie poradzę.
Przepraszam.
Pani Seo nie przyjedzie?
Miała wypadek. Jutro wszystko wyjaśni.
Jaki wypadek? Panie Cha!
Co robimy? Pani Seo nie będzie.
Dostawa dla pani Seo.
Odbierzecie to?
Jasne.
Co robimy? Pani Seo miała wypadek.
Zorganizowała wszystko,
a jej nie będzie?
- To coś poważnego? - Nie.
Co zrobimy?
Dan-i.
Obejmij stery. Pomagałaś jej.
Nie, pomagałam tylko...
Nie mogę.
Byłam tylko na kilku takich odczytach.
Robiłaś to w agencji reklamowej.
Rób to, co wtedy.
Tylko ty pomagałaś w organizacji.
Nie, zostało mało czasu.
Masz mnie.
Będzie dobrze.
Dam radę.
Zaufaj mi.
Gdzie to położyć?
- Chwila... - Tutaj?
Połóżcie to tam.
Dobrze.
Halo?
Tak, organizuję odczyt książki pani Yu.
Ile?
Rozumiem.
Co mamy zrobić?
Studentki z Uniwersytetu Gangsin nie dotrą.
Ile miało ich być?
- Czternaście. - Czternaście?
Jesteśmy.
- To książki? Połóżcie je tam. - Dobrze.
Jasne.
Odpadło 14 z 50 osób...
Hae-rin, potrzebujemy jeszcze 14 osób.
Ktoś dzisiaj nie dotrze?
Cholera.
Przyniosłam to pudło.
To prezenty dla uczestników. Tutaj.
Czy ktoś da radę pójść dziś na odczyt?
Dacie radę? A wy?
Zaproście kogoś. Potrzebujemy ludzi.
- Jasne. - Dobrze.
- Dasz radę? - Tak.
Masz dzisiaj czas na odczyt?
- Da radę? - Tak.
Podam ci adres.
Wyślę ci adres. Dobrze.
Spotkajmy się gdzieś indziej.
Bliżej twojej firmy.
Nie musisz czytać. Przyjdź.
Miło spędzisz czas.
Mamo, przyjdź z sekretarzem.
Zobacz, jak pracuję.
Zorganizuj dla mnie randkę w ciemno
po odczycie. Dobrze?
Dzwoniłaś?
Brakuje trzech osób.
Niech mama popilnuje Si-yeon.
Musisz przyjść.
Przepraszam.
Przyprowadzisz resztę, siostro?
To odczyt pisarki Yu Myeong-suk.
Nie znasz jej?
I tak przyjdźcie.
Przyjdę z mamą.
Kochanie, koniec pracy.
Hae-rin nas potrzebuje.
- Jeszcze za wcześnie. - Chodźmy.
Zemścimy się na Eun-ho.
Zemścimy się?
Proszę być sobą.
W audycji wypadła pani świetnie.
Już.
Jest pani gotowa?
Przyszło dużo ludzi?
Tak, komplet.
Skorzystam z toalety.
- Tędy. - Pójdę sama.
Zaczynajmy.
Dasz radę, nie?
Będę cię obserwował.
DRODZY NIEZNAJOMI KONCERT Z KSIĄŻKĄ
Witam.
Nazywam się Kang Dan-i i będę dziś gospodarzem.
Było dziś bardzo ciepło.
Słowa pani Yu również są bardzo ciepłe.
Rano byłam bardzo podekscytowana
myślą o tym, że usłyszę, jak czyta.
Państwo na pewno też.
- Tak! - Tak!
Przed państwem pani Yu Myeong-suk.
To mój pierwszy odczyt, więc się denerwuję.
Witam.
Nazywam się Yu Myeong-suk.
Ja również czytałam pani książkę.
Co panią do niej zainspirowało?
- Zapewne niektórzy... - Pracuje u ciebie?
- ...nie czytali książki. - W zespole wsparcia.
Szefowa zespołu ds. marketingu miała wypadek.
Interpretację zostawiam...
- Znam ją. - ...czytelnikom.
- Skąd ją znam? - Nie lubię mówić
o moich książkach.
Tym razem to niemożliwe.
Gdy skończyłam 40 lat,
moja przyjaciółka zmarła
bez testamentu.
Od tego czasu, wciąż myślałam o jej śmierci.
„Jak się czuła? Czemu to zrobiła?”
Twoja koszula...
Koszula?
To prezent. Co z nią?
Mimo upływu lat, wciąż się nad tym zastanawiałam.
Tak powstała ta książka.
Jeśli ją czytaliście, na pewno to rozumiecie.
To może być zarówno powieść, jak i proza.
A poniekąd również wiersz.
Posłuchamy teraz, jak pani Yu czyta swoją książkę?
„Drodzy nieznajomi, witajcie.
Byłam samotna.
Jednak samotność ta była idealna.
Więc proszę was, nie mówcie czegoś tak odrażającego,
jak to, że za mną tęsknicie.
Nie wierzę w Boga.
Ale mam nadzieję...”
Wychowywanie dziecka musiało być stresujące.
Myślę, że moje doświadczenie pomoże firmie odnieść sukces.
„...że chociaż na mnie czekasz”.
- Pamiętam, skąd ją znam. - „I że się rozpoznamy”.
Pani Kang Dan-i?
- Była u mnie na rozmowie. - „I z tego powodu...”
W agencji reklamowej?
Była copywriterką.
Wygrała dużo nagród na studiach.
Jak to?
Jest po liceum.
Tak powiedziała?
Ciekawe.
CIESZYŁO MNIE WAHANIE DAN-I NIE BYŁO POŚPIECHU
MOŻESZ ZROZUMIEĆ UCZUCIA PÓŹNIEJ
ZAWSZE BĘDĘ CIĘ KOCHAŁ
KOCHAM CIĘ I ZACZEKAM
I BĘDĘ KOCHAŁ CIĘ BARDZIEJ
PRZYJAŹŃ ZACZYNA SIĘ, GDY KTOŚ ŚPI NA TWOIM RAMIENIU
UCIESZYŁO MNIE SKINIENIE GŁOWĄ
JAKBY DAWAŁA MI POZWOLENIE, BYM JĄ LUBIŁ
GDY MÓWIMY Z SERCA, PŁACZEMY, ŚMIEJEMY I UCZYMY SIĘ
GDY ZŁAPALIŚMY SIĘ ZA RĘCE,
CIEPŁO ZMYŁO ZMARTWIENIA
Chciałem zaczekać, aż odwzajemnisz moje uczucia
i zrozumiesz, co czujesz.
Lubisz mnie.
Rdzawiec wlepił oczy w mątwę.
Jak ich zabić?
To ty z nią piłeś. Jestem tu, bo zadzwoniłeś.
Jesteś jej szefem, powinieneś ją nieść. Dla mnie jest obca.
Hej, Hae-rin.
Co ty robisz? Chcesz tu ze mną spać?
- Ufasz mi? - Eun-ho.
Po prostu idziemy spać.
Wiedział pan o tym?
Proszę zwolnić Dan-i, panie Cha.
Napisy: Krzysztof Zając